SAYFAYA DÖN
SAYFAYA DÖN
© Kadir Kalemci
  
        Sen Bir Sözlüktün
 
 
 
 
Rekoltesi düşük alaz alev sönen
dekolte giymiş bir gezegen
 
zifiri karanlık baş kaldırırken
üstünde yakasız bir gömlek
su seslerine tökezlenen
salgın bir sis örtüsü
 
meleklerin göç telaşı bir günde
toprağa devrilen güneş
 
belirsiz bir yöne giderken
sen bir sözlüktün anne
 
şuracığımda başucu kitabım
şuracığıma lapa lapa
şuracığım ayaz beyaz
 
şura...T A N R I Ç A M
 
bugün de insanlar yüreğime hep tanıdık bir hançer
salkım sarmaşık sesimi duyuramadım ya
kayıp listesi tamam gibi
 
çalı döşek
bahçe içine serpiştirilmiş ölüm evleri
mülteci olur hep bana misafir kalan kokular
 
kara kara toprağa dokunmak var ya
sus
iz
bıçak kemiğe dayanırken
güneşi kucaklayın ne olur
bu evde büyük bir dekor hatası var
 
herkes başardı bir ben senle ölmeyi başaramadım
herkes yaşardı bir sen benle ölmeyi başaramadın
 
cennet şimdi senin ayakların altında
sen ise benim
 
kimsesiz bir yaşam
avazım
çığlıklarım
geldiğim yollar
 
ıslak
yalınayak
 
 
biliyormusun ?
 
giderken
seni hiç bu kadar çıplak görmedim
a n n e
 
                                                      ZEKİ ÇELİK